Lange tijd klonk het als een belofte: cryptobezitters vormen een groep kiezers die verkiezingen kan beslissen. Wie hen negeert, verliest. In de aanloop naar de Amerikaanse midterms blijkt crypto inderdaad een rol te spelen, maar op een andere manier dan de sector had gehoopt. Democraten gebruiken het onderwerp vooral als stok om mee te slaan.
Van stemmenmagneet naar aanvalspunt
Je kunt het vergelijken met een sponsor op het shirt van een voetbalclub. Zolang het goed gaat, valt niemand erover. Gaat het mis, dan wordt dat logo ineens het symbool van alles wat er schuurt.
Dat gebeurt nu met crypto in de Amerikaanse politiek. De sector heeft zich de afgelopen jaren nadrukkelijk achter Donald Trump geschaard, en zijn familie is zelf diep in de branche gestapt met projecten als World Liberty Financial en een eigen memecoin. Voor Democratische kandidaten is dat een makkelijk verhaal: crypto staat in hun campagnes niet voor innovatie, maar voor belangenverstrengeling en geld dat invloed koopt.
Campagnespots draaien om zelfverrijking
In Virginia zet senator Mark Warner in een nieuwe campagnespot Trump neer als iemand die zijn ambt gebruikt om zichzelf te verrijken. Crypto is daarin een van de voorbeelden. Ook progressieve denktanks houden de cryptobelangen van de familie Trump bij: het Center for American Progress volgt in een doorlopend overzicht hoeveel de president en zijn naasten aan hun positie verdienen.
Het is goed om te weten wat hier eigenlijk gebeurt. Democraten vallen niet zozeer de technologie aan, maar de mensen en het geld eromheen. Bitcoin of Ethereum zelf staan nauwelijks ter discussie. Het gaat om de vraag wie er beter van wordt.
Het geld van de cryptolobby als doelwit
Een tweede aanvalslijn draait om lobbygeld. De cryptosector heeft met super-PAC’s, politieke fondsen die onbeperkt geld mogen inzetten zolang ze niet direct met een kandidaat samenwerken, enorme bedragen in campagnes gestoken. In 2024 kreeg vooral Sherrod Brown in Ohio de volle laag en verloor hij zijn Senaatszetel.
Nu probeert Brown opnieuw in de Senaat te komen, en hij maakt van die geschiedenis juist een wapen. In een toespraak die C-SPAN uitzond ging hij in op de tientallen miljoenen die een crypto-PAC aan aanvalsadvertenties tegen hem zou uitgeven. Zijn boodschap aan kiezers: kijk wie er probeert deze zetel te kopen.
Waarom de cryptokiezer minder zwaar weegt dan gedacht
Waarom werkt dit voor Democraten? Omdat de meeste kiezers met heel andere dingen bezig zijn. Peilingen laten zien dat de kosten van levensonderhoud bovenaan het lijstje met zorgen staan. Crypto als beleidsonderwerp komt daar nauwelijks aan te pas.
Een verhaal over corruptie en grote geldschieters past wel in dat plaatje. Wie toch al het gevoel heeft dat de politiek niet voor hem werkt, herkent zich makkelijk in een kandidaat die zegt dat rijke belangengroepen zetels willen kopen. Crypto wordt zo onderdeel van een breder verhaal, in plaats van een eigen thema.
Wat er voor de sector op het spel staat
Voor de branche is dit geen detail. Belangrijke wetgeving, zoals regels voor de marktstructuur van crypto, moet nog door het Congres. Een ander krachtenveld na de midterms kan het tempo daarvan flink veranderen.
Daar zit ook de spanning. Hoe harder de sector met geld campagnes beïnvloedt, hoe makkelijker tegenstanders haar kunnen wegzetten als een lobby die macht wil kopen. Of het lobbygeld de sector deze keer meer oplevert dan het kost, wordt pas duidelijk als de stemmen in november zijn geteld, zeker in nauwe races zoals die in Ohio.
