Wie weleens een kind met een tablet heeft gezien, kent het: even een paar diamanten, munten of gems kopen om sneller door een level te komen. Wat het in euro’s kost, is vaak lastig te zeggen. Europa grijpt nu in. Consumentenautoriteiten zijn een gezamenlijke actie gestart tegen negen gamebedrijven, met in totaal 11 games, waaronder Minecraft en Candy Crush. Opvallend voor de cryptowereld: cryptomunten vallen uitdrukkelijk buiten deze regels.
Wat gaat er precies gebeuren?
De actie komt van het Consumer Protection Cooperation Network, kortweg CPC. Dat is een samenwerkingsverband van nationale consumententoezichthouders in Europa. Nederland doet daarin mee via de ACM. Zoals de Europese Commissie aankondigde, worden de bedrijven aangesproken op hun omgang met virtuele valuta in hun games.
Op de lijst staan grote namen als King (Candy Crush), Mojang (Minecraft), Supercell (Clash of Clans), Riot Games en Activision Blizzard. Ze moeten laten zien hoe ze hun praktijken in lijn brengen met Europese consumentenregels.
Waarom zijn gamemunten een probleem?
Je kunt een gamemunt zien als een casinofiche. Zodra je echt geld hebt omgewisseld voor fiches, voelt het minder als geld. Je denkt niet meer in euro’s, maar in stapeltjes. Dat maakt uitgeven makkelijker, en precies daar zit de zorg van de toezichthouders.
De CPC stelde eerder al kernprincipes op voor virtuele valuta in games. De rode draad: prijzen moeten helder zijn, ook in euro’s. Bedrijven mogen kosten niet verstoppen achter een eigen muntsoort. Ook trucs zoals pakketten die net niet passen bij wat je wilt kopen, zodat je altijd munten overhoudt en dus meer moet kopen, liggen onder vuur. Extra aandacht gaat naar kinderen, die gevoeliger zijn voor dit soort prikkels.
Waarom crypto buiten schot blijft
Hier wordt het interessant voor wie in crypto zit. De richtlijnen gaan over munten die je binnen een game koopt met echt geld en die alleen in die game iets waard zijn. Cryptomunten zijn uitgesloten. Tokens vallen daarmee buiten dit specifieke regime.
Dat is logisch als je bedenkt dat Europa voor crypto al een eigen regelboek heeft: MiCA, de Europese verordening voor cryptoactiva. Die regelt onder meer vergunningen voor aanbieders en regels voor stablecoins. Twee aparte sporen dus: gamemunten via het consumentenrecht, crypto via MiCA.
Een grijs gebied voor blockchaingames
Helemaal zwart-wit is het niet. Er bestaan games die met tokens op een blockchain werken, de zogeheten web3-games. Daar is een token tegelijk betaalmiddel in de game en iets wat je buiten de game kunt verhandelen. Voor zulke projecten is het onderscheid tussen gamemunt en cryptomunt minder scherp.
Voor nu lijkt het erop dat zo’n token eerder onder het cryptoregime valt dan onder deze gamerichtlijnen. Dat kan voor ontwikkelaars voordelig zijn, maar het betekent niet dat consumentenregels er helemaal niet meer toe doen. Misleidende prijzen blijven in Europa sowieso verboden, ongeacht of er een blockchain onder zit.
Hoe nu verder met de gamebedrijven?
De betrokken bedrijven krijgen de kans om te reageren en toezeggingen te doen. Passen ze hun games aan, dan merk je dat als speler vooral aan duidelijkere prijzen en minder kunstgrepen in de winkel binnen de game. Doen ze dat niet, dan kunnen nationale toezichthouders verdere stappen zetten, tot boetes aan toe.
Voor de cryptosector is vooral de grens interessant die Brussel hier trekt. Zolang tokens apart worden behandeld, blijft MiCA de maatstaf. Hoe toezichthouders omgaan met games die beide werelden mengen, is een vraag die nog open ligt.
