Je zet dollars om in een stablecoin, laat ze op een platform staan en krijgt daar elke maand een paar procent bij. Voor veel Amerikaanse cryptogebruikers is dat heel gewoon. Toch is het juridisch een van de gevoeligste onderwerpen in de cryptowereld. Nu heeft de Office of the Comptroller of the Currency (OCC), de federale toezichthouder op Amerikaanse banken, als eerste instantie haar definitieve regels onder de stablecoinwet GENIUS Act klaar. Op het punt van die beloningen kiest de OCC voor een opvallende aanpak: ze begint opnieuw.
Wat is de GENIUS Act ook alweer?
De GENIUS Act is de Amerikaanse wet die regelt wie een stablecoin mag uitgeven en onder welke voorwaarden. Een stablecoin is een cryptomunt die een vaste waarde probeert te houden, meestal één dollar. De wet eist onder meer dat uitgevers volledige reserves aanhouden en dat je je munten altijd kunt inwisselen.
Een wet is alleen nooit compleet. Je kunt hem zien als het bouwplan van een huis: de muren staan erop, maar de exacte bedrading moet nog worden getekend. Dat tekenwerk doen toezichthouders zoals de OCC, de Federal Reserve en het Amerikaanse ministerie van Financiën. De OCC is nu de eerste die haar deel definitief heeft afgerond. De anderen zitten nog in de fase van voorstellen en reacties.
Dat de regels er nu komen, was al aangekondigd. Comptroller Jonathan Gould liet vorige week weten dat de definitieve versie op zeer korte termijn zou volgen.
Waarom zijn beloningen zo’n heet hangijzer?
De GENIUS Act verbiedt uitgevers om rente te betalen aan mensen die hun stablecoin aanhouden. Het idee: een stablecoin moet een betaalmiddel zijn, geen spaarrekening. Maar in de praktijk betalen andere partijen, zoals beurzen en betaalbedrijven, vaak wel een beloning. PayPal biedt bijvoorbeeld een rendement van 4 procent op zijn eigen stablecoin PYUSD, en bij Kraken kan dat oplopen tot 4,5 procent.
Banken zien dat met lede ogen aan. Hun angst is simpel: als je op een stablecoin meer krijgt dan op je spaarrekening, waarom zou je je geld dan nog bij de bank laten staan? Cryptobedrijven zien beloningen juist als een gewoon concurrentiemiddel. Daartussen moet de toezichthouder kiezen.
Wat bedoelt de OCC met opnieuw beginnen?
In het eerdere voorstel van de OCC zat een strenge lijn. Een beloning die via een partner of een gelieerde partij liep, kon al snel worden gezien als een manier om het renteverbod te omzeilen. Voor de cryptosector voelde dat als een donkere wolk boven een groot deel van hun verdienmodel.
In de definitieve regel neemt de OCC die strenge aanname niet zomaar over. De toezichthouder gaat met een schone lei opnieuw afwegen welke beloningen wel en niet onder het verbod vallen. Dat klinkt misschien als uitstel, en in zekere zin is het dat ook. Maar het betekent ook dat het strengste scenario voorlopig van tafel is. Voor partijen als PayPal en Kraken is dat voorlopig ruimte om adem te halen, al is het verhaal nog niet af.
En hoe zit dat in Europa?
Hier is de discussie eigenlijk al beslist. Onder de Europese MiCA-regels mogen uitgevers en cryptodienstverleners geen rente geven op stablecoins die aan een munteenheid gekoppeld zijn. Als Nederlandse gebruiker van een Europees platform zie je dit soort beloningen daarom veel minder. Amerika lijkt een soepelere weg in te slaan, al is nog niet duidelijk hoe ver die gaat.
De rest van Washington moet nog volgen
De OCC is maar één van de toezichthouders. De Federal Reserve en het ministerie van Financiën werken nog aan hun eigen regels, en die hoeven niet precies dezelfde lijn te trekken. Ondertussen loopt het debat over beloningen ook in het Congres door, rond de bredere marktwet CLARITY Act. Daarin werd al gesproken over een verbod op beloningen die in feite gewoon rente op een deposito zijn.
Het is een beetje als een estafette waarbij de eerste loper zijn ronde heeft gelopen, maar het stokje nog moet worden doorgegeven. Of beloningen op stablecoins in de VS overeind blijven, hangt dus vooral af van wat de andere toezichthouders en wetgevers de komende maanden op papier zetten.
