Restaking was een van de grootste verhalen op Ethereum, maar de sector verliest snel aan glans. De extra rendementen zijn grotendeels verdwenen, de risico’s rond smart contracts nemen toe en de grootste protocollen maken nauwelijks nog winst. Het meest opvallende signaal komt van Ethereum.fi. Het grootste liquid restaking-protocol richt zich nu vooral op het bouwen van een crypto-neobank en laat zijn kernactiviteit daarmee grotendeels achter zich.
Hoe restaking werkt
Bij gewone staking zetten houders ETH vast om het Ethereum-netwerk te beveiligen, en daar krijgen ze een beloning voor. Bij restaking wordt diezelfde inzet opnieuw gebruikt om andere diensten te beveiligen, zoals oracles, bridges of datalagen. De gedachte was eenvoudig: hetzelfde onderpand levert twee keer op. Wie restaket, loopt daar wel meer risico voor. Gaat er iets mis bij een van die diensten, dan kan een deel van de inzet als straf worden afgeroomd.
Liquid restaking-protocollen maakten dat systeem toegankelijk voor een groot publiek. Gebruikers storten ETH en krijgen een verhandelbaar token terug, bij Ethereum.fi is dat eETH. Dat token bouwt rendement op en blijft ondertussen bruikbaar in de rest van DeFi. Volgens de documentatie van Ethereum.fi vertegenwoordigt eETH de gestakete ETH plus de opgebouwde beloningen. Wie meer wil weten over de basis onder dit systeem, kan terecht bij onze uitleg over wat Ethereum is en hoe het netwerk werkt.
Rendementen drogen op
De hoge rendementen die restaking populair maakten, rustten voor een groot deel op beloningsprogramma’s met punten en verwachte airdrops. Echte inkomsten waren er veel minder. De diensten die door restakers werden beveiligd, bleken maar beperkt te willen betalen voor die extra zekerheid. Toen de puntenprogramma’s afliepen, bleef er voor gebruikers weinig over bovenop het gewone stakingrendement.
Dat is ook terug te zien in de cijfers van de protocollen zelf. De resultatenrekeningen op DefiLlama van EigenCloud, het vroegere EigenLayer en de basislaag van de hele sector, laten zien hoe klein de marges zijn geworden. Een sector die veel kapitaal aantrok, heeft moeite om daar een gezond verdienmodel tegenover te zetten.
Risico’s wegen zwaarder
Ondertussen zijn de risico’s niet kleiner geworden. Elke extra laag van contracten is een extra aanvalspunt, en restaking stapelt die lagen op elkaar. Een fout in een contract of bij een van de beveiligde diensten kan doorwerken naar alle onderliggende posities. Door hacks elders in DeFi letten beleggers nu scherper op dat soort stapelrisico’s. Als het rendement laag is en het risico hoog, is de keuze voor veel grote partijen snel gemaakt: terug naar gewone staking of helemaal uit de markt.
Van restaking naar bankdiensten
Ethereum.fi trekt daar de uiterste consequentie uit. Het protocol presenteert zich nu als crypto-neobank en heeft de afgelopen maanden getokeniseerde aandelen, metalen, fiat-verbindingen en leningen met cryptoportefeuilles als onderpand toegevoegd. Het verdienmodel verschuift daarmee van rendement op onderpand naar vergoedingen voor betalingen, kaarten en kredieten. Zulke inkomsten hangen minder af van de beloningen op het Ethereum-netwerk en zijn daardoor voorspelbaarder.
Voor Europese gebruikers speelt die koerswijziging zich af binnen een ander speelveld. Wie betaaldiensten en bewaring aanbiedt aan klanten in de EU, krijgt te maken met MiCA en de bijbehorende vergunningen. Een DeFi-protocol dat een bank wil lijken, komt zo onder regels terecht die restaking-protocollen tot nu toe grotendeels konden ontlopen.
Onzekere toekomst voor de sector
Hoe het verder gaat met restaking, hangt nu vooral af van de vraag of er diensten komen die echt willen betalen voor gedeelde beveiliging. EigenCloud zet in op die vraag met een breder aanbod voor ontwikkelaars. Of dat genoeg oplevert om de sector winstgevend te maken, is nog niet te zeggen. Duidelijk is wel dat het vroege verhaal van dubbel rendement op hetzelfde ETH zijn overtuigingskracht kwijt is.
