Wie het afgelopen jaar op Bitcoin wilde inspelen via de aandelen van Strategy, kon flink verschillende uitkomsten krijgen. De preferente aandelen van het bedrijf versloegen Bitcoin over een periode van twaalf maanden, terwijl het gewone aandeel MSTR juist 75 procent van zijn waarde verloor. Die kloof laat zien dat een ‘Bitcoin-proxy’ lang niet altijd hetzelfde presteert als Bitcoin zelf.
Eén bedrijf, drie verschillende weddenschappen
Strategy, het voormalige MicroStrategy van Michael Saylor, is uitgegroeid tot de bekendste beursgenoteerde Bitcoin-verzamelaar ter wereld. Het bedrijf financiert zijn aankopen met een mix van gewone aandelen, obligaties en preferente aandelen. Juist die verschillende financieringsvormen gedragen zich totaal anders op de beurs.
Een preferent aandeel is een tussenvorm tussen een aandeel en een lening. Beleggers krijgen doorgaans een vast dividend en staan bij problemen eerder in de rij dan gewone aandeelhouders. Dat maakt zo’n stuk minder gevoelig voor de wilde schommelingen van de onderliggende Bitcoin-positie. Het gewone aandeel MSTR draagt daarentegen het volle risico, en dan nog eens uitvergroot door de schulden waarmee het bedrijf zijn munten kocht.
Hefboom werkt twee kanten op
Lange tijd was de belofte van MSTR juist die hefboom: als Bitcoin steeg, steeg het aandeel harder. Maar dat mechanisme werkt ook omgekeerd. De koersval van 75 procent laat zien hoe hard een aandeel kan corrigeren wanneer het sentiment draait en de premie boven de onderliggende Bitcoin-waarde wegsmelt.
Die premie is het hart van de zaak. Beleggers betaalden op het hoogtepunt fors meer voor MSTR dan de Bitcoin op de balans strikt genomen waard was. Zodra dat vertrouwen afneemt, verdwijnt de premie en valt het aandeel dieper terug dan Bitcoin zelf. De preferente aandelen misten die opwaartse gok, maar ontliepen daardoor ook de scherpste val.
Wat de vergelijking echt zegt
De uitkomst nuanceert het populaire idee dat aandelen van Bitcoin-schatkisten simpelweg een makkelijkere manier zijn om Bitcoin te bezitten. In de praktijk koopt een belegger er een pakket extra risico’s bij: de financieringsstructuur, de schuldenlast en de grillen van het beursvertrouwen. Wie stabiliteit zocht, was over dit jaar beter af met de preferente aandelen. Wie de volle rit wilde, kreeg met MSTR een veel ruwere ervaring dan met Bitcoin zelf.
Voor de bredere markt is de les vooral dat ‘blootstelling aan Bitcoin’ geen eenduidig product is. De opkomst van beursgenoteerde schatkistbedrijven heeft tientallen verpakkingen opgeleverd die elk anders reageren op dezelfde onderliggende munt. De verschillen worden pas zichtbaar als de markt draait.
Van een structurele verschuiving is nog geen sprake. Eén jaar aan prestaties zegt weinig over de lange termijn, zeker in een markt die sterk op cycli draait. Wel onderstreept de uitkomst dat de manier waarop je Bitcoin verpakt, minstens zoveel uitmaakt als de koers van Bitcoin zelf.
