De Verenigde Staten bouwen een Bitcoinvoorraad op. Tegelijk stapt de rest van de wereld steeds sneller over op stablecoins die aan de dollar zijn gekoppeld. Dat blijkt uit data van blockchainanalist Chainalysis. Die twee bewegingen lijken los van elkaar te staan, maar samen versterken ze de financiële positie van Washington.
Washington verkoopt zijn Bitcoin niet meer
De Amerikaanse overheid heeft jarenlang Bitcoin in beslag genomen bij strafzaken, onder meer rond darknetmarkten en hacks. Vroeger werd die buit regelmatig geveild. Sinds vorig jaar is dat beleid omgedraaid: met een presidentieel decreet kwam er een strategische Bitcoinreserve, en in beslag genomen munten blijven nu in staatshanden. Bitcoin is daarmee in de VS opgeschoven van verdacht bezit naar een strategisch reserveactief, vergelijkbaar met de manier waarop centrale banken goud aanhouden.
Achter die keuze zit dezelfde redenering die beleggers in hard geld al langer gebruiken. Het aanbod van Bitcoin ligt vast en kan door geen enkele overheid worden bijgedrukt. Wie de munten vasthoudt, wedt erop dat ze op lange termijn hun koopkracht behouden. Wie meer wil weten over dat vaste aanbod, vindt de achtergrond in onze uitleg wat is Bitcoin.
Buitenland omarmt de digitale dollar
Buiten de VS zien de cijfers er anders uit. Volgens de analyse van Chainalysis groeit het gebruik van dollar-stablecoins in andere landen in een steeds hoger tempo. Vooral in landen met een zwakke munt of hoge inflatie gebruiken huishoudens en bedrijven tokens als USDT en USDC om spaargeld veilig te stellen en internationale betalingen te doen.
Een stablecoin is in feite een digitaal tegoed dat één op één wordt gedekt door dollars of kortlopende Amerikaanse staatsobligaties. Elke nieuwe stablecoin die buiten de VS wordt gekocht, betekent dus extra vraag naar Amerikaans staatspapier. Stablecoin-uitgevers zijn zo uitgegroeid tot serieuze kopers van Amerikaanse schuld.
Twee sporen, één strategie
Naast elkaar gezet vormen beide ontwikkelingen een opvallende combinatie. De VS houden een schaars actief vast waarvan het aanbod niet kan groeien, en exporteren tegelijk hun eigen munt in digitale vorm naar de rest van de wereld. Dat versterkt de rol van de dollar als wereldreservemunt, precies op een moment dat landen als China en Rusland die positie proberen te ondermijnen.
Toch is er een andere lezing mogelijk. Critici wijzen erop dat de groeiende afhankelijkheid van private stablecoin-uitgevers nieuwe risico’s meebrengt. Raakt zo’n uitgever in de problemen, dan kan een vlucht uit de token druk zetten op de markt voor staatsobligaties. Ook is het nog te vroeg om de Bitcoinreserve als volwaardig beleidsinstrument te zien: zolang er niet actief wordt bijgekocht, gaat het vooral om het vasthouden van in beslag genomen munten.
Europa kijkt met zorg toe
Voor Europa is die verschuiving geen abstract vraagstuk. De Europese Centrale Bank waarschuwt al langer dat een opmars van dollar-stablecoins de monetaire soevereiniteit van de eurozone kan aantasten. Als Europese consumenten en bedrijven massaal digitale dollars gaan gebruiken, verliest de ECB grip op het geld in omloop. Dat is een van de redenen waarom Frankfurt doorwerkt aan een digitale euro.
Met de MiCA-verordening heeft de EU regels voor stablecoins opgesteld, en die zijn strenger dan in de VS. Euro-stablecoins blijven tot nu toe wel een kleine speler naast hun dollar-tegenhangers. Of Europese regelgeving en een digitale euro die achterstand kunnen inlopen, moet de komende jaren blijken. Van een serieus tegenwicht tegen de digitale dollar is voorlopig nog geen sprake.
