Je verwacht dat crypto die in handen komt van de FBI veilig is. Toch blijkt dat niet vanzelfsprekend. Patrick Yaroch, een voormalig agent van de Amerikaanse federale recherche, heeft schuld bekend aan het stelen van ongeveer 2,5 miljoen dollar aan crypto. Hij haalde dat geld weg uit wallets die bij maar liefst 35 verschillende onderzoeken een rol speelden.
Het meest opvallende detail komt daarna: volgens de aanklagers vroeg hij ChatGPT om advies over hoe hij een nieuw leven in Europa kon beginnen.
Hoe kon een agent zomaar bij die wallets?
Om dat te snappen, is het goed om te weten hoe crypto-onderzoek werkt. Bij een zaak verzamelt de FBI vaak toegangsgegevens van verdachten: wachtwoorden, private keys of herstelzinnen. Een herstelzin is een reeks woorden waarmee je een wallet op elk apparaat kunt terughalen. Wie die zin heeft, heeft in feite de sleutel van de kluis.
En daar zit precies het probleem. Yaroch gebruikte volgens het Amerikaanse ministerie van Justitie juist die verzamelde gegevens om de wallets leeg te halen. Hij hoefde dus niets te hacken. Hij had de sleutels al, omdat zijn eigen werk ze had opgeleverd.
Een vluchtplan met hulp van een chatbot
Het verhaal krijgt een bijna filmische wending door de rol van ChatGPT. In de beëdigde verklaring bij de rechtbank staat beschreven dat hij de chatbot raadpleegde over een nieuwe start in Europa.
Dat laat iets zien wat veel mensen onderschatten. Wat je aan een AI-assistent vraagt, is niet per se privé. Zulke gesprekken kunnen later boven tafel komen en in een strafzaak als bewijs dienen. Een chatbot voelt als een vertrouwelijk gesprek, maar is dat lang niet altijd.
Waarom dit verder reikt dan één agent
Je kunt het vergelijken met een bewijskamer op een politiebureau. Daar liggen in beslag genomen spullen achter slot en grendel, met een logboek van wie wat aanraakt. Bij crypto is die kamer digitaal. Een herstelzin op papier of in een dossier is net zo waardevol als de munten zelf, en een kopie maken is zo gebeurd.
Overheden wereldwijd beheren steeds meer in beslag genomen crypto. Deze zaak maakt pijnlijk duidelijk dat de zwakste schakel niet altijd de techniek is, maar de mens die toegang heeft. Dat de diefstal zich over 35 onderzoeken uitstrekte, roept bovendien de vraag op hoe lang het onopgemerkt kon blijven.
Wat er nog openstaat
Met de schuldbekentenis is de zaak nog niet afgerond. De rechter moet de straf nog bepalen, en de vraag is hoeveel van de gestolen crypto teruggehaald kan worden. Ook zullen opsporingsdiensten kritisch moeten kijken naar hoe ze toegangsgegevens van verdachten bewaren.
Een veelgebruikte oplossing in de cryptowereld is werken met meerdere handtekeningen, waarbij één persoon nooit alleen geld kan verplaatsen. Of instanties als de FBI zulke waarborgen breder gaan invoeren, zal moeten blijken uit hoe ze op deze zaak reageren.
