Wie betaalt straks de beveiliging van een blockchain als er bijna geen nieuwe munten meer bijkomen? Die vraag hangt al jaren boven netwerken met een vaste maximale voorraad. Zcash heeft er nu een eigen antwoord op. Met de netwerkupgrade NU7 gaat een groot deel van de transactiekosten niet meer direct naar miners, maar wordt het bewaard voor later.
Wat is er precies veranderd?
De upgrade werd actief op blok 3.543.405, wat het Zcash-team op 6 november wereldkundig maakte. De belangrijkste vernieuwing heet het Network Sustainability Mechanism, kortweg NSM. Daarmee wordt 60% van de transactiekosten, de kleine vergoeding die je betaalt als je ZEC verstuurt, uit de omloop gehaald.
Weg zijn die munten niet. Vanaf 2031 worden ze opnieuw uitgegeven als onderdeel van de blokbeloning, de vergoeding die miners krijgen voor het verwerken en beveiligen van transacties. En dat gebeurt binnen de bestaande grens van 21 miljoen ZEC. Er komen dus geen extra munten bij bovenop die limiet.
Ben je minder bekend met het project, dan helpt het om eerst te lezen wat Zcash is en hoe het werkt. Kort gezegd: het is een blockchain die draait om privacy, met een muntvoorraad die net als bij Bitcoin aan een plafond vastzit.
Een spaarpot voor de toekomst
Je kunt het mechanisme zien als een spaarpot op het aanrecht. Elke keer dat iemand het netwerk gebruikt, gaat er een deel van het wisselgeld in de pot. Die pot wordt niet nu aangesproken, maar pas jaren later, wanneer het huishoudbudget krapper wordt.
Waarom zou dat budget krapper worden? Net als bij Bitcoin halveert de blokbeloning van Zcash met regelmatige tussenpozen. Elke halvering betekent dat miners minder nieuwe munten krijgen voor hetzelfde werk. Op de lange termijn moet de beveiliging dus steeds meer uit transactiekosten komen. Het NSM probeert die overgang gelijkmatiger te maken door inkomsten van nu te verschuiven naar later.
De technische details staan in het officiele voorstel dat het mechanisme beschrijft. Daar zie je ook dat het geen nieuwe inflatie toevoegt: het totaal blijft netjes binnen het plafond.
Waarom dit voor houders interessant is
Voor jou als houder heeft het een dubbel effect. Op korte termijn verdwijnen er munten uit de omloop, wat de beschikbare voorraad iets kleiner maakt. Hoe groot dat effect is, hangt volledig af van hoe druk het netwerk wordt. Weinig transacties betekent weinig kosten, en dus ook weinig munten in de spaarpot.
Tegelijk is het goed om te weten dat dit geen permanente verbranding is, zoals je dat bij Ethereum kent. Daar verdwijnt een deel van de kosten definitief. Bij Zcash komen de munten vanaf 2031 terug. Het is dus eerder uitstellen dan schrappen.
Het debat over het ontwikkelaarsfonds loopt nog
De upgrade valt samen met een andere discussie binnen de gemeenschap: hoe wordt de ontwikkeling van Zcash in de toekomst betaald? Een deel van de blokbeloning gaat nu naar een ontwikkelaarsfonds, en over de vorm daarvan na de huidige periode wordt stevig gedebatteerd.
Een van de ideeen die op tafel ligt, is het Zcash Posterity Fund, een voorstel om financiering voor de lange termijn anders in te richten. Hoe die discussie afloopt, bepaalt mede hoeveel van de toekomstige blokbeloning naar miners gaat en hoeveel naar de bouwers van het netwerk. Daarmee is NU7 eerder het begin van een groter gesprek over de economie van Zcash dan het slotstuk.
