Het lek in bepaalde Coldcard-wallets, waarbij voor ongeveer 89 miljoen dollar aan bitcoin verdween, leidt tot opvallend beleggersgedrag. Volgens blockchain-analisten brengen vooral kleinere bezitters hun munten juist terug naar centrale beurzen. Dat is precies het tegenovergestelde van wat er gebeurde na de ineenstorting van FTX eind 2022.
Een omgekeerde vluchtbeweging
Na de val van FTX gold een simpele les: haal je munten van de beurs af en beheer ze zelf. De uitstroom naar hardware-wallets en zelfbewaring nam destijds fors toe. “Not your keys, not your coins” werd het motto van een hele generatie bitcoiners. Wie zijn munten zelf bewaarde, kon niet worden meegesleurd in het faillissement van een tussenpersoon.
Het Coldcard-lek draait die reflex om. Nu blijkt dat ook een populaire hardware-wallet kwetsbaar kan zijn, zoeken sommige bezitters de vermeende veiligheid van een grote beurs op. De analist achter het account SaniExp deed een soortgelijke waarneming op basis van de bewegingen op de keten.
Waarom vertrouwen zo grillig is
De verschuiving zegt vooral iets over hoe risico wordt beleefd. Bij FTX zat het gevaar bij de bewaarnemer, dus vluchtten beleggers naar zelfbeheer. Nu het gevaar bij het zelfbeheer zelf lijkt te zitten, kantelt het vertrouwen weer richting partijen die zich professioneel met beveiliging bezighouden.
Dat is niet per se rationeel. Een grote beurs kan gehackt worden, failliet gaan of klantgeld verliezen, zoals recente voorbeelden ook op de Nederlandse markt lieten zien. Zelfbewaring blijft in theorie de veiligste optie, mits de gebruiker de techniek doorgrondt. Het probleem is dat weinig particulieren de firmware, back-ups en aanvalsvectoren van een wallet echt kunnen beoordelen.
Vooral kleinere bezitters bewegen
Opvallend is dat het vooral de kleinere houders zijn die hun munten verplaatsen. Grote partijen en ervaren gebruikers houden doorgaans het hoofd koeler en spreiden hun risico over meerdere oplossingen, van multisig-opstellingen tot verschillende fabrikanten. Kleinere beleggers reageren vaker impulsief op nieuws en kiezen voor de weg van de minste weerstand.
Dat gedrag is begrijpelijk, maar het legt een structureel probleem bloot. Zelfbewaring wordt gepresenteerd als het fundament van Bitcoin, maar in de praktijk is het voor veel gebruikers te ingewikkeld om foutloos uit te voeren. Zodra er twijfel ontstaat over een populaire wallet, valt een deel van de bezitters terug op de tussenpersoon die Bitcoin oorspronkelijk juist wilde omzeilen.
Wat het betekent voor de markt
Op korte termijn zijn de verplaatste bedragen te klein om de bitcoinkoers merkbaar te bewegen. De betekenis zit in het signaal. Een verschuiving van zelfbeheer terug naar beurzen vergroot de concentratie van munten bij een handvol grote spelers, en dat is precies de afhankelijkheid die de sector jarenlang probeerde af te bouwen.
Van een blijvende trendbreuk is nog geen sprake. Vaak dooft de schrik weer uit zodra de acute dreiging is weggenomen en fabrikanten met een oplossing komen. Maar het incident laat zien hoe fragiel het vertrouwen in de infrastructuur rond Bitcoin blijft. Elke veronderstelde veilige haven, of het nu een beurs of een hardware-wallet is, kan bij het volgende incident van rol wisselen.
