Heb je ooit iets tweedehands gekocht, eerst betaald en daarna gespannen gewacht of het pakketje echt kwam? Dat ongemakkelijke gevoel kent de financiële wereld ook, alleen gaat het daar om miljarden. Nu wil de Solana Foundation daar met hulp van JPMorgan iets aan doen. Ze lanceert een open standaard waarmee beurstrades in seconden worden afgewikkeld, waar banken er nu dagen over doen.
Wat is het probleem eigenlijk?
Koop je een aandeel, dan lijkt dat in een oogwenk geregeld. Je klikt op kopen en het staat in je overzicht. Achter de schermen gaat het minder snel. De echte overdracht van geld en effecten, de zogeheten afwikkeling of settlement, gebeurt pas later.
In de tussentijd hebben beide partijen alleen een belofte van elkaar. Gaat een van de twee in die periode onderuit, dan zit de ander met de gebakken peren. Dat noem je tegenpartijrisico. Het is een probleem dat al decennia meegaat. Het bekendste voorbeeld is het Duitse Bankhaus Herstatt, dat in de jaren zeventig omviel terwijl andere banken al hadden betaald en hun tegenprestatie nooit kregen.
Toezichthouders hebben de afwikkeltermijnen de afgelopen jaren al wat ingekort. Maar korter is nog steeds niet direct. Zolang er tijd zit tussen de afspraak en de levering, blijft het risico bestaan.
Hoe Solana dat gat wil dichten
Op een blockchain kunnen geld en effecten in één beweging van eigenaar wisselen. Je kunt het zien als een kluis met twee sloten die alleen opengaat als beide partijen tegelijk hun deel inleveren. Of de ruil gebeurt helemaal, of er gebeurt niets. Halve deals bestaan niet.
Dat principe heet in vaktaal levering tegen betaling. Op Solana duurt zo’n transactie seconden, zo staat in de berichtgeving over de nieuwe standaard. De periode waarin iets mis kan gaan krimpt daarmee van dagen tot bijna niets.
Nieuw voor Solana? Het netwerk staat bekend om zijn snelheid en lage kosten. Daardoor is het een logische kandidaat voor dit soort toepassingen. In onze uitleg over wat Solana is en hoe het werkt lees je meer over de techniek erachter.
Waarom een open standaard het verschil maakt
Het woord open is hier belangrijk. Een standaard is een soort gedeelde taal of stekkervorm. Denk aan de USB-C-stekker: omdat iedereen hetzelfde formaat gebruikt, past je oplader op allerlei apparaten.
Hetzelfde geldt hier. Als banken, beurzen en vermogensbeheerders allemaal volgens dezelfde regels werken, hoeft niet iedere partij zelf het wiel uit te vinden. Dat maakt het voor grote instellingen een stuk makkelijker om aan te haken.
Wat de rol van JPMorgan zegt
Dat juist JPMorgan meedoet, valt op. De grootste bank van de Verenigde Staten experimenteert al jaren met blockchaintechnologie voor betalingen en de overdracht van tokens. Een naam van dat kaliber geeft een project als dit geloofwaardigheid bij andere traditionele partijen.
Het past ook in een bredere trend. Steeds meer financiële instellingen onderzoeken de tokenisatie van echte bezittingen, zoals obligaties en fondsen. Dat betekent dat die bezittingen als digitale tokens op een blockchain worden vastgelegd. Solana concurreert daarbij met onder meer Ethereum om de gunst van die partijen.
Van standaard naar dagelijkse praktijk
Een standaard lanceren is nog iets anders dan dat de hele sector morgen overstapt. Banken werken met systemen die tientallen jaren oud zijn en diep in hun processen verweven zitten. Daarnaast moeten toezichthouders akkoord gaan met afwikkeling op een publieke blockchain, en dat gaat meestal niet snel.
De grote vraag is dus hoeveel instellingen de standaard echt gaan gebruiken voor echte transacties, en niet alleen in proefprojecten. Pas als er structureel volume overheen gaat, blijkt of Solana dit decennia oude bankprobleem echt kan oplossen.
