Bij de hack op Binance is 18.270 BTC buitgemaakt, op dit moment ongeveer 1,4 miljard dollar waard. Daarmee hebben de daders meer bitcoin in handen dan Tesla en ruim twee keer zoveel als El Salvador in zijn staatsreserve heeft. Blockchainonderzoekers wijzen Noord-Korea aan als waarschijnlijke dader.
Buit vergelijkbaar met bekende treasuries
De omvang van de buit wordt pas echt duidelijk als je hem naast bekende bitcoinhouders zet. De hackers zitten nu boven de positie van Tesla, het bedrijf dat jarenlang als hét voorbeeld gold van een beursgenoteerde onderneming met bitcoin op de balans. Ook SpaceX zit dichtbij: de gestolen hoeveelheid ligt maar 442 munten onder wat SpaceX openbaar heeft gemaakt.
De vergelijking met El Salvador zegt nog meer. Het land maakte in 2021 als eerste bitcoin wettig betaalmiddel en bouwde daarna stap voor stap een staatsreserve op. Eén enkele aanval levert de daders nu meer dan het dubbele op van wat dat land in een paar jaar heeft verzameld.
Spoor leidt naar Noord-Korea
Dat onderzoekers naar Pyongyang wijzen, past in een bekend patroon. Hackersgroepen die aan het Noord-Koreaanse regime worden gelinkt, zoals de Lazarus Group, zitten al jaren achter de grootste diefstallen in de cryptosector. Hun bekendste klap was de hack op Bybit begin 2025. Volgens de Verenigde Naties en Amerikaanse instanties is de opbrengst een belangrijke bron van harde valuta voor een land dat zwaar onder sancties staat.
Daarmee krijgt deze hack ook een geopolitieke kant. Elke geslaagde aanval maakt het sanctiebeleid minder effectief, omdat digitale bezittingen buiten het traditionele bankwezen om kunnen worden verplaatst en omgezet.
Bitcoin laat zich lastig bevriezen
Wat de buit op tafel krijgen ingewikkeld maakt, is de aard van het netwerk zelf. Uitgevers van stablecoins kunnen tegoeden op adressen van hackers blokkeren, maar bij bitcoin bestaat zo’n centrale noodrem niet. Dat is een bewuste ontwerpkeuze, zoals ook in de uitleg over wat Bitcoin is en hoe het netwerk werkt naar voren komt. Transacties zijn wel volledig openbaar, waardoor onderzoekers elke beweging van de gestolen munten kunnen volgen.
In de praktijk draait het daarom om het moment waarop de daders proberen uit te stappen. Witwassen gebeurt doorgaans via mixers, cross-chain bruggen en kleinere handelsplatformen met weinig identiteitscontrole. Grote beurzen zetten gemarkeerde adressen op een zwarte lijst, maar bij eerdere hacks lukte het de daders toch om grote bedragen over langere tijd langzaam om te zetten.
Mogelijke verkoopdruk blijft een open vraag
Voor de markt is vooral belangrijk wat er met de munten gebeurt. Een hoeveelheid van deze omvang kan bij snelle verkoop voor druk zorgen, maar Noord-Koreaanse groepen werken meestal geduldig en verspreid. Daardoor verdwijnt het effect vaak in het dagelijkse handelsvolume. Of dat nu ook zo gaat en hoeveel van de buit uiteindelijk alsnog kan worden geblokkeerd bij beurzen en andere tussenpartijen, is nog onduidelijk.
