Een stablecoin belooft iets simpels: één munt is één dollar waard, en die dollar krijg je ook terug als je erom vraagt. Maar wie controleert eigenlijk of die belofte klopt? In de Verenigde Staten is daar nu een belangrijk antwoord op gekomen. De Office of the Comptroller of the Currency, kortweg OCC, heeft de definitieve regels vastgesteld waar uitgevers van stablecoins zich aan moeten houden onder de GENIUS Act.
Wie is de OCC, en waarom doet die ertoe?
De OCC is een van de belangrijkste Amerikaanse toezichthouders op banken. Het is de partij die nationale banken een vergunning geeft en ze daarna in de gaten houdt.
De GENIUS Act is de Amerikaanse wet die stablecoins voor het eerst een duidelijk kader geeft. Zo’n wet is alleen een raamwerk. Je kunt het zien als de bouwtekening van een huis: de muren staan erop, maar welke stenen je moet gebruiken en hoe dik het beton moet zijn, dat vullen toezichthouders later in. Precies dat invulwerk heeft de OCC nu afgerond, en dat gebeurt met een deadline in januari in zicht.
De toezichthouder maakte de regels bekend in een officieel persbericht en deelde het nieuws ook via X.
Reserves, terugbetaling en risico
De nieuwe regels draaien om drie dingen. Het eerste zijn de reserves: het geld of de bezittingen die een uitgever achter de hand moet hebben om elke munt te dekken. Een stablecoin zonder stevige reserves is als een kluis waarvan je niet weet of er echt iets in ligt.
Het tweede is terugbetaling, in vakjargon redemption. Dat gaat over de vraag of je je stablecoin ook echt kunt inwisselen voor gewone dollars, en onder welke voorwaarden. Het derde zijn risicostandaarden: hoe een uitgever omgaat met zaken als liquiditeit, bewaring en operationele problemen.
Samen moeten die eisen voorkomen dat een stablecoin op een spannend moment zijn koppeling met de dollar verliest. Dat het mis kan gaan, weet de cryptomarkt maar al te goed. Het instorten van TerraUSD liet zien hoe snel vertrouwen kan verdampen als de dekking niet klopt.
Een belangrijk puzzelstuk ontbreekt nog
Hier zit wel een addertje onder het gras. De regels liggen er, maar de OCC heeft nog niet gezegd wanneer partijen daadwerkelijk een aanvraag kunnen indienen. Bedrijven weten dus aan welke eisen ze moeten voldoen, maar nog niet wanneer ze aan de beurt zijn.
Dat klinkt als een detail, maar het is behoorlijk wezenlijk. Banken en fintechs die een eigen dollar-stablecoin willen lanceren, kunnen hun plannen pas echt in gang zetten zodra dat loket opengaat. Tot die tijd zitten ze in een soort wachtkamer: alle papieren op orde, maar nog geen nummertje getrokken.
Waarom Europa hier met interesse naar kijkt
Voor jou als Europese gebruiker is het interessant om te zien hoe dit zich verhoudt tot MiCA, de Europese cryptowet die al eisen stelt aan uitgevers van stablecoins. Europa was er met regels eerder bij, maar de grootste stablecoins ter wereld zijn gekoppeld aan de dollar. Wat Washington besluit, bepaalt dus grotendeels hoe de munten werken die ook op Europese platforms veel worden gebruikt.
Het grote open punt blijft de timing. Pas als de OCC bekendmaakt wanneer aanvragen welkom zijn, wordt duidelijk hoe snel nieuwe, onder toezicht staande dollar-stablecoins op de markt kunnen verschijnen, en of de deadline in januari in de praktijk ook echt iets verandert voor uitgevers.
