Stel je voor dat je een huis bouwt zonder vergunning. Je mag wel alvast metselen, maar niemand weet of de gemeente het dak later goedkeurt. Zo voelt de Amerikaanse cryptosector zich op dit moment ongeveer. De CLARITY Act, de wet die eindelijk duidelijke spelregels voor de cryptomarkt moest geven, haalde het niet in de Senaat. Toch zien bestuurders van cryptobedrijven juist nu kansen. Hoe kan dat?
Wat had de CLARITY Act moeten regelen?
De CLARITY Act was bedoeld als een soort plattegrond voor de hele markt. Welke tokens vallen onder de beurswaakhond SEC en welke onder de CFTC, de toezichthouder op grondstoffen en derivaten? Wie houdt toezicht op de spotmarkt, de markt waarop je munten direct koopt en verkoopt? Op die vragen moest de wet een antwoord geven.
Dat antwoord kwam er niet. De wet strandde vorige maand op een procedurele stemming in de Senaat. Het struikelblok zat vooral in ethiekregels rond cryptobelangen van politici, en daar kwamen de partijen niet uit. De koersen reageerden direct negatief. Munten die sterk afhankelijk zijn van Amerikaanse regels, zoals XRP, kregen de hardste klappen.
Toezichthouders springen in het gat
Waar het Congres stilviel, gingen de toezichthouders juist sneller lopen. De SEC kwam met een zogeheten innovatievrijstelling. Die maakt het makkelijker om getokeniseerde aandelen te verhandelen. Tokenisatie betekent dat je een bestaand bezit, zoals een aandeel, als digitale token op een blockchain zet. Je kunt het dan sneller en op meer momenten verhandelen.
De CFTC volgde op 5 oktober met een voorstel voor een eigen regelkader voor cryptohandel. Daarin gaat het onder meer over handel met geleend geld en een nieuwe categorie handelsplatform. Het is nog een vroeg voorstel, maar het laat zien dat de toezichthouder niet langer op Washington wil wachten.
Waarom bestuurders toch blij zijn
Voor veel bedrijven werkt dit verrassend goed. Een wet kost jaren onderhandelen en zit vol compromissen. Een toezichthouder kan veel sneller schakelen. Daardoor zien bestuurders ruimte voor tokenisatie, voor DeFi en voor overnames en samenwerkingen. DeFi staat voor decentrale financiering: lenen, sparen en handelen via slimme contracten, zonder bank in het midden.
Er is wel een keerzijde. Grote, gevestigde partijen kennen de weg naar de toezichthouders al. Zij hebben de juristen en de contacten om van vrijstellingen gebruik te maken. Kleinere starters hebben die luxe vaak niet. Het gevaar is dus dat juist de bestaande spelers profiteren, terwijl nieuwkomers achteraan in de rij aansluiten.
Waarom juristen niet gerust zijn
Juristen kijken er nuchterder naar. Regels van een toezichthouder zijn namelijk geen wet. Je kunt het vergelijken met een tijdelijke brug: je komt er nu prima mee aan de overkant, maar een nieuwe bestuurder kan hem morgen weer afbreken. Komt er na een verkiezing een andere leiding bij de SEC of CFTC, dan kan de koers van het beleid zomaar omslaan.
Daarnaast blijft het grootste gat bestaan. Geen van beide toezichthouders heeft vanzelf het volledige toezicht op de spotmarkt voor gewone crypto zoals Bitcoin en altcoins. Juist daarvoor was de CLARITY Act zo belangrijk. Zonder wet blijft die vraag liggen, en daarmee ook de zekerheid die grote beleggers graag willen voordat ze echt instappen.
Is de wet echt van tafel?
Helemaal dood is de CLARITY Act nog niet. In de Senaat is een verzoek ingediend om de stemming opnieuw te houden, dus het voorstel kan later terugkomen. Ondertussen draaien SEC en CFTC door met hun eigen plannen. De echte vraag voor de komende maanden is welke van de twee sneller gaat: politici die alsnog een akkoord sluiten, of toezichthouders die de markt al hebben ingericht voordat er een wet ligt.
Voor Europa is het contrast opvallend. Hier geldt met MiCA al een vaste wet voor cryptobedrijven. In de Verenigde Staten wordt het speelveld voorlopig met losse besluiten van toezichthouders opgebouwd.
